اگر تمرکززداییِ ایدئال را مدلی در نظر بگیریم که ساتوشی ناکاموتو و سایفرپانک‌های پیش از او ارائه کرده باشند، پس هیچ شبکه‌ای نمی‌تواند بیت کوین را شکست دهد. بااین‌حال، هدف اتریوم و سایر پلتفرم‌های قرارداد هوشمند این نیست که بیت کوین را در مسابقه تمرکززدایی شکست دهند. قراردادهای هوشمند با هدف ارائه دنیای جدیدی از فرصت‌ها ساخته شدند که شاید نمی‌توانستند در تعریفِ فردی مانند ساتوشی ناکاموتو از تمرکززدایی گنجانده شوند. بعضی از این فرصت‌ها را در NFT‌ها و دیفای مشاهده کرده‌ایم.

ترمودینامیک کلاسیک، تنها نظریه فیزیکی درباره جهان است که به‌‌نظر من هیچ‌گاه از بین نخواهد رفت.

شما می توانید آنچه را در حال حاضر در اکوسیستم لایه ۲ روی می‌دهد، به‌عنوان مرحله پذیرش و نوآوری تلقی کنید؛ مرحله‌ای که بسیاری از راه‌حل‌های مختلف به‌طور همزمان در حال آزمون‌وخطا هستند. به‌طور یقین همهٔ آنها در بلندمدت موفق نخواهند بود. بعید می‌دانم تنها یک راه‌حل وجود داشته باشد که بتواند در جدال مقیاس‌پذیری پیروز شود. همان طور که اشاره کردم، هر راهکار مقیاس‌پذیر ویژگی‌ها، مفروضات، کلیات و نقاط ضعف و قوت خود را دارد. برخی از آنها برای فرایند پرداخت‌ها مناسب هستند، تعدادی قابلیت سازگاری با ماشین مجازی اتریوم (EVM) را دارند و تعدادی نیز مقیاس‌پذیری بیشتری را در ازای تمرکززدایی ارائه می‌کنند.