در طول سه ماه گذشته، یه تغییر ساختاری زیر پوست قیمت بیتکوین داشت اتفاق میافتاد که دادههای آنچین یکی از شفافترین پنجرهها برای دیدنشه.
شاخص SSR (نسبت عرضه استیبلکوین) که نسبت مارکت کپ بیتکوین به کل عرضه استیبلکوینها رو اندازه میگیره، یه داستان جالب روایت میکنه. این شاخص از حدود ۱۱.۸ در اواخر ژانویه کاهش پیدا کرد و تا اول مارس به ۹.۶۴ رسید. وقتی SSR پایین میاد، یعنی قدرت خرید استیبلکوینها نسبت به بیتکوین داره بیشتر میشه؛ یه جور فشار خرید نهفته که منتظر فرصته.
تا اواخر آوریل، SSR دوباره بالای ۱۱ برگشت که نشوندهنده ورود این سرمایه انباشتهشده به خرید واقعی بیتکوین بود و به رالی Q1 و ابتدای Q2 کمک کرد.
وضعیت فعلی SSR نشون میده که بازار وارد یه فاز «جذب تقاضا» شده: رشد قیمت بیتکوین از ورود استیبلکوینهای تازه جلو زده، یعنی قدرت خرید آماده تا حدی تخلیه شده. برای یه موج صعودی جدید، احتمالاً به یه سیکل تازه از انباشت نقدینگی نیاز داریم.
یه نکته مهم دیگه هم هست: واگرایی تند بین شبکههای اتریوم (ERC20) و ترون (TRC20) در حوزه استیبلکوینها. موجودی تتر روی ERC20 تا اواخر آوریل به ۵۳ تا ۵۴ میلیارد دلار بازگشت قوی داشت. در مقابل، TRC20 از اوج ۹.۰۷ میلیارد دلار در اوایل مارس سقوط کرد و به ۳.۷۹ میلیارد دلار در اواخر آوریل رسید؛ یعنی بیش از ۵۰٪ ریزش در کمتر از دو ماه.
این یه اتفاق تصادفی نیست. این یه مهاجرت ساختاری سرمایه هست که دلایل مشخصی داره: فشار نظارتی روی اکوسیستم ترون، تغییر رویکرد بعد از ETFها به سمت زیرساختهای سازگار با نهادهای مالی، از بین رفتن مزیت کارمزد پایین ترون بعد از آپگرید Dencun اتریوم، و چندین حادثه امنیتی مرتبط با پلتفرمهای وابسته به ترون.
جمعبندی: نقدینگی داره در اکوسیستمهایی متمرکز میشه که استانداردهای امنیتی و انطباق نظارتی نهادی رو رعایت میکنن. به نظر میرسه دوران آربیتراژ نظارتی به عنوان یه مزیت رقابتی داره به پایان میرسه و فلوهای آنچین این تغییر رو به صورت لحظهای نشون میدن.
